Οι κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικανικού Κολλεγίου Ιατρών (ACP) κάνουν μόνο δύο επίσημες συστάσεις.
Ιστορικό
Το ACP δημοσίευσε μια κλινική κατευθυντήρια οδηγία που αφορά την εξωτερική φαρμακευτική αγωγή ασθενών με οξεία επεισοδιακή ημικρανία. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η ανασκόπηση των στοιχείων τους βασίστηκε κυρίως σε τυχαιοποιημένες συγκρίσεις μεταξύ του δραστικού και του εικονικού φαρμάκου. Οι συγκρίσεις μεταξύ φαρμάκων που έχουν εγκριθεί για τη θεραπεία της ημικρανίας περιελάμβαναν μόνο μια μικρή μειοψηφία μελετών.
Συστάσεις
Η κατευθυντήρια οδηγία κάνει μόνο δύο επίσημες συστάσεις, που αφορούν τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής οξείας ημικρανίας σε μη έγκυες ενήλικες σε εξωτερικούς ασθενείς:
Για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να προσθέσουν μια τριπτάνη (ισχυρή σύσταση· στοιχεία μέτριας βεβαιότητας). Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η σουματριπτάνη συν ναπροξένη είχε το μεγαλύτερο όφελος — μεγαλύτερο από τη μονοθεραπεία με μόνο τριπτάνη ή μόνο με ΜΣΑΦ.
Για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην ακεταμινοφαίνη, οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να προσθέσουν μια τριπτάνη (υπό όρους σύσταση· στοιχεία χαμηλής βεβαιότητας). Ωστόσο, οι συγγραφείς δηλώνουν ότι μια τριπτάνη συν ένα ΜΣΑΦ είναι πιθανώς πιο αποτελεσματική από μια τριπτάνη συν ακεταμινοφαίνη.
Όταν οι ασθενείς δεν ανταποκρίνονται (ή δεν ανέχονται) τις δύο παραπάνω επιλογές, οι συγγραφείς συνιστούν ανεπίσημα στους κλινικούς γιατρούς να εξετάσουν τις άλλες διαθέσιμες φαρμακευτικές θεραπείες – ανταγωνιστές υποδοχέα πεπτιδίου που σχετίζεται με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP) (δηλαδή, ριμεγεπάντη, ουβρογεγεπάντη ή ζαβεγεπάντη), διυδροεργοταμίνη ή λασμιδιτάνη. Η κατευθυντήρια γραμμή συνιστά την έναρξη της θεραπείας το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη της κεφαλαλγίας, αλλά δεν αναφέρει ότι ορισμένοι ασθενείς με αναγνωρίσιμα προδρομικά συμπτώματα μπορεί να ωφεληθούν από την έναρξη της θεραπείας κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης.
Αυτή η κατευθυντήρια οδηγία επικεντρώνεται ουσιαστικά σε ένα μόνο σημείο – την αξία της συνδυασμένης θεραπείας με μια τριπτάνη συν ένα ΜΣΑΦ ή ακεταμινοφαίνη. Οι συγγραφείς δεν συμβουλεύουν άμεσα την έναρξη με μονοθεραπεία με ΜΣΑΦ ή ακεταμινοφαίνη, αλλά η διατύπωση των δύο συστάσεών της υποδηλώνει αυτή την προσέγγιση. Η κατευθυντήρια γραμμή επίσης δεν ασχολείται με την εναλλαγή φαρμάκων ίδιας κατηγορίας όταν μια αρχική επιλογή είναι αναποτελεσματική (λόγω περιορισμένων στοιχείων από μελέτες απευεθίας σύγκρισης φαρμάκων ίδιας κατηγορίας), αλλά ανεπίσημα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η εναλλαγή εντός της κατηγορίας είναι μερικές φορές αποτελεσματική.
Το συμπέρασμα είναι ότι η θεραπεία της οξείας ημικρανίας απαιτεί εξατομίκευση, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος των φαρμάκων, τις σχετικές αντενδείξεις για συγκεκριμένες κατηγορίες φαρμάκων (π.χ., στεφανιαία νόσο), τον κίνδυνο υπερβολικής χρήσης φαρμάκων και την προτιμώμενη οδό χορήγησης φαρμάκων από τον ασθενή. Οι αναγνώστες που ενδιαφέρονται για πιο λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με αυτό το θέμα θα πρέπει να εξετάσουν την πρόσφατη κατευθυντήρια γραμμή της Διεθνούς Εταιρείας Κεφαλαλγίας, η οποία έχει συνταχθεί κυρίως από νευρολόγους και διατίθεται ελεύθερα.
Βιβλιογραφία
Qaseem A et al. Pharmacologic treatments of acute episodic migraine headache in outpatient settings: A clinical guideline from the American College of Physicians. Ann Intern Med 2025 Mar 18.
Gartlehner G et al. Pharmacologic treatment of acute attacks of episodic migraine: A systematic review and network meta-analysis for the American College of Physicians. Ann Intern Med 2025 Mar 18.
Yugrakh MS. Pharmacologic treatment of acute migraine: Considering guideline recommendations while keeping the individual patient in mind. Ann Intern Med 2025 Mar 18.
Puledda F, Sacco S, Diener H-C, et al. International Headache Society Global Practice Recommendations for Preventive Pharmacological Treatment of Migraine. Cephalalgia. 2024;44(9).
