Ιστορικό
Το ACP δημοσίευεσε μια κλινική κατευθυντήρια οδηγία που αφορά τη φαρμακευτική αγωγή για την πρόληψη της επεισοδιακής ημικρανίας (δηλαδή, 1-14 ημέρες πονοκεφάλου μηνιαίως) σε μη έγκυες ενήλικες. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η ανασκόπηση των στοιχείων τους βασίστηκε κυρίως σε συγκρίσεις μεταξύ του δραστικού φαρμάκου και του εικονικού φαρμάκου. Εντοπίστηκαν λίγες συγκρίσεις μεταξύ των προληπτικών θεραπειών.
Συστάσεις
Η κατευθυντήρια γραμμή περιλαμβάνει τις τρεις επίσημες συστάσεις που αναφέρονται παρακάτω. Η ακολουθία επιλογής φαρμάκων αντιπροσωπεύει την προσπάθεια των συγγραφέων να εξισορροπήσουν την αποτελεσματικότητα, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και το κόστος. Δεν προορίζεται ως μια άκαμπτη, απαράβατη ιεραρχία.
Τα συνιστώμενα φάρμακα πρώτης γραμμής είναι οι
- β-αναστολείς (δηλαδή, μετοπρολόλη ή προπρανολόλη),
- το βαλπροϊκό,
- η βενλαφαξίνη ή η αμιτριπτυλίνη.
Οι συγγραφείς δεν βρήκαν ισχυρά στοιχεία που να ευνοούν ένα φάρμακο έναντι ενός άλλου.
Για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται (ή δεν ανέχονται) τα προαναφερθέντα φάρμακα πρώτης γραμμής, εξετάστε το ενδεχόμενο χορήγησης ενός από του στόματος ανταγωνιστή υποδοχέα πεπτιδίου που σχετίζεται με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP) (δηλαδή, ατογεπάντη ή ριμεγεπάντη) ή ενός ενέσιμου μονοκλωνικού αντισώματος CGRP (δηλαδή, επτινεζουμάμπη, ερενουμάμπη, φρεμανεζουμάμπη ή γκαλκανεζουμάμπη).
Η τοπιραμάτη συνιστάται για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται (ή δεν ανέχονται) στα φάρμακα που αναφέρονται στις δύο πρώτες συστάσεις.
Οι συγγραφείς συζητούν επίσης τα ακόλουθα σημεία:
Θα πρέπει να εντοπιστούν οι τροποποιήσιμοι παράγοντες που προκαλούν ημικρανία.
Συνιστάται μια δοκιμή προφύλαξης 2 έως 3 μηνών με ένα επιλεγμένο φάρμακο για να προσδιοριστεί η επάρκεια της ανταπόκρισης πριν από τη μετάβαση σε άλλο παράγοντα.
Ορισμένοι ασθενείς επωφελούνται από μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, η θεραπεία που βασίζεται στην ενσυνειδητότητα και η εκπαίδευση χαλάρωσης.
Το εξαιρετικά υψηλό κόστος των ανταγωνιστών CGRP και των μονοκλωνικών αντισωμάτων CGRP, σε σύγκριση με άλλες επιλογές, αποτελεί σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα.
Η απόφαση για την έναρξη προληπτικής φαρμακευτικής αγωγής θα εξαρτηθεί από τις ατομικές προτιμήσεις του ασθενούς. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο κριτήριο ή όριο για την έναρξη προληπτικής θεραπείας. Οι αντενδείξεις και οι συννοσηρότητες (που μπορεί να επηρεαστούν ευνοϊκά ή δυσμενώς από ένα δεδομένο φάρμακο) είναι πρόσθετοι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η αίσθησή μου είναι ότι αυτές οι συστάσεις προσεγγίζουν περίπου την τρέχουσα πρακτική στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οι αναγνώστες που ενδιαφέρονται για πιο λεπτομερείς οδηγίες θα πρέπει να εξετάσουν τις πρόσφατες οδηγίες της Διεθνούς Εταιρείας Κεφαλαλγίας, οι οποίες έχουν συνταχθεί κυρίως από νευρολόγους και είναι ελεύθερα διαθέσιμες.
Βιβλιογραφία
Qaseem A et al. Prevention of episodic migraine headache using pharmacologic treatments in outpatient settings: A clinical guideline from the American College of Physicians. Ann Intern Med 2025 Mar; 178:426.
Damen JAA et al. Comparative effectiveness of pharmacologic treatments for the prevention of episodic migraine headache: A systematic review and network meta-analysis for the American College of Physicians. Ann Intern Med 2025 Mar; 178:369.
Puledda F, Sacco S, Diener H-C, et al. International Headache Society Global Practice Recommendations for Preventive Pharmacological Treatment of Migraine. Cephalalgia. 2024;44(9).
