Οι SGLT2 αναστολείς μείωσαν την εμφάνιση ουρικής αρθρίτιδας κατά 11% σε ασθενείς με διαβήτη

Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν αναστολείς των συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης 2 μπορεί να έχουν χαμηλότερο κίνδυνο για ουρική αρθρίτιδα σε σύγκριση με εκείνους που χρησιμοποιούν αναστολείς διπεπτιδυλοπεπτιδάσης 4, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο JAMA Network Open.

Η χορήγηση αναστολέα μεταφοράς νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT2) μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και είναι επί του παρόντος η θεραπεία εκλογής για την πρόληψη της εξέλιξης της διαβητικής νεφρικής νόσου και της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου 2. Σε μια προηγούμενη μελέτη, διάφοροι αναστολείς SGLT2 μείωσαν σταθερά τα επίπεδα ουρικού οξέος του αίματος κατά 0,3-0,9 mg/dL.

Γενικά, οι νεφροί ευθύνονται για περίπου το 70% της αποβολής ουρικών αλάτων και οι αναστολείς SGLT2 θα μπορούσαν να διευκολύνουν τον μεταφορέα γλυκόζης να απεκκρίνει περισσότερο ουρικό οξύ στα ούρα σε αντάλλαγμα για την επαναπρόσληψη γλυκόζης αυξάνοντας τις συγκεντρώσεις γλυκόζης στο διήθημα του σπειράματος. Επειδή η υπερουριχαιμία είναι αποδεκτή ως ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη ουρικής αρθρίτιδας, υποτέθηκε ότι η χρήση αναστολέων SGLT2 επηρεάζει τον κίνδυνο ουρικής αρθρίτιδας. Μέχρι σήμερα, δεν έχει τεκμηριωθεί καμία συσχέτιση μεταξύ της χρήσης αναστολέα SGLT2 και της συχνότητας εμφάνισης ουρικής αρθρίτιδας.

Για να αναλύσουν εάν η αναστολή του SGLT2 σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο για ουρική αρθρίτιδα σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, ο Chung και οι συνεργάτες του διεξήγαγαν μια αναδρομική μελέτη ασθενών στις βάσεις δεδομένων του Εθνικού Ιδρύματος Υγείας της Ταϊβάν. Συμπεριλήφθηκαν και οι 231.208 ασθενείς με περιστατικό διαβήτη τύπου 2 μεταξύ 1ης Μαΐου 2016 και 31 Δεκεμβρίου 2018.

Μεταξύ αυτών των ασθενών, οι ερευνητές αξιολόγησαν δεδομένα από 7.905 άτομα που έλαβαν αναστολείς SGLT2 και 183.303 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αναστολείς διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης 4 (DPP4), ως ομάδα σύγκρισης, καθώς και 47.405 ζεύγη χρησιμοποιώντας αναστολείς SGLT2 ή DPP4. Το πρωταρχικό αποτέλεσμα ήταν η διάγνωση της ουρικής αρθρίτιδας.

Η συνολική συχνότητα εμφάνισης ουρικής αρθρίτιδας ήταν 20,26 ανά 1.000 ασθενείς-έτη μεταξύ εκείνων που έλαβαν αναστολέα SGLT2, σε σύγκριση με 24,30 ανά 1.000 ασθενείς-έτη για τους αναστολείς DPP4. Μετά την προσαρμογή για πιθανούς παράγοντες κινδύνου στον πληθυσμό, οι αναστολείς SGLT2 συσχετίστηκαν με 11% χαμηλότερο κίνδυνο για ουρική αρθρίτιδα (HR = 0,89; 95% CI, 0,82-0,96) σε σύγκριση με τους αναστολείς DPP4, ειδικά για ασθενείς που έλαβαν δαπαγλιφλοζίνη (HR = 0,86; 95% CI, 0,78-0,95).

Σε μια ανάλυση ευαισθησίας — που πραγματοποιήθηκε σε περίπτωση επιβεβαιωμένης διάγνωσης ουρικής αρθρίτιδας με φάρμακα που σχετίζονται με την ουρική αρθρίτιδα — οι αναστολείς SGLT2 συσχετίστηκαν με 15 % χαμηλότερο κίνδυνο για ουρική αρθρίτιδα (HR = 0,85, 95% CI, 0,74-0,97). Εν τω μεταξύ, μια ανάλυση υποομάδας έδειξε ότι ο χαμηλότερος κίνδυνος ουρικής αρθρίτιδας που σχετίζεται με τους αναστολείς SGLT2 ήταν παρόμοιος μεταξύ των υποομάδων.

Τα ευρήματα αυτής της μελέτης υποδηλώνουν ότι η χρήση αναστολέων SGLT2 σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 σχετίζεται με μειωμένη συχνότητα ουρικής αρθρίτιδας κατά 11% σε σύγκριση με τους αναστολείς DPP4. Οι αναστολείς SGLT2 φάνηκε να προστατεύουν τους ασθενείς με ΣΔ2 από την ουρική αρθρίτιδα, ακόμη και σε όλες τις υποομάδες.

Βιβλιογραφία

Chung M-C, et al. JAMA Netw Open. 2021;doi:10.1001/jamanetworkopen.2021.35353.

About Ηρακλής Αβραμόπουλος 733 Articles
Παθολόγος Διευθυντής Η Παθολογικής Κλινικής Νοσοκομείο Υγεία ΙΑΤΡΕΙΟ Νεαπόλεως 9 15123 Μαρούσι 2106867060 2106838742 6944881577 avramopoulos(at)medweb(dot)gr