Η καθυστερημένη διάγνωση της υπέρτασης μετά την αρχική μέτρηση της αυξημένης αρτηριακής πίεσης συνδέθηκε με χαμηλότερα ποσοστά έναρξης αντιυπερτασικών φαρμάκων και αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων.
Επιπλέον, οι νεότεροι ασθενείς, οι γυναίκες και τα μη ισπανόφωνα ασιατικά και τα μαύρα άτομα ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν καθυστερήσεις στη διάγνωση της υπέρτασης, σύμφωνα με δεδομένα που δημοσιεύθηκαν στο JAMA Network Open.
Η υπέρταση επηρεάζει σχεδόν το 30% των ενηλίκων και η μη σωστή ρύθμισή της μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές στην υγεία. Οι κατευθυντήριες γραμμές τονίζουν τη σημασία της έγκαιρης ανίχνευσης και θεραπείας για τον μετριασμό του σωρευτικού κινδύνου ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων με την πάροδο του χρόνου. Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη για την έναρξη αποτελεσματικής θεραπείας, αλλά η συσχέτιση της καθυστέρησης στη διάγνωση με τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.
Για την αναδρομική ανάλυση κοόρτης, οι ερευνητές άντλησαν δεδομένα ηλεκτρονικών αρχείων υγείας από ένα μεγάλο ολοκληρωμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης 12 νοσοκομείων, 566 εξωτερικών ιατρείων και περισσότερων από 1.300 γιατρών στη Βιρτζίνια και τη Βόρεια Καρολίνα.
Η ανάλυση περιελάμβανε όλους τους ενήλικες με τουλάχιστον δύο μετρήσεις αρτηριακής πίεσης σε εξωτερικούς ασθενείς 140/90 mm Hg ή περισσότερο, καταγεγραμμένες τουλάχιστον 30 ημέρες μετά την έναρξη, από το 2010 έως το 2021.
Συνολικά, 311.743 ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν με βάση το χρονικό σημείο της διάγνωσης υπέρτασης σε σχέση με τη δεύτερη καταγεγραμμένη αύξηση της αρτηριακής πίεσης, είτε ως προϋπάρχουσα διάγνωση, είτε ως διαγνωσμένη μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης αύξησης της αρτηριακής πίεσης, είτε ως διαγνωσμένη μετά τη δεύτερη αύξηση της αρτηριακής πίεσης, είτε ως μη καταγεγραμμένη διάγνωση.
Το κύριο αποτέλεσμα ήταν η έναρξη αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής εντός 30 ημερών. Το δευτερεύον αποτέλεσμα ήταν ο 5ετής σύνθετος κίνδυνος για έμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο ή νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.
Συνολικά, το 14,6% των ασθενών έλαβε διάγνωση υπέρτασης μετά τη δεύτερη μετρούμενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης (μέση ηλικία 58 έτη, 53% γυναίκες, 70% λευκοί).
Σε σύγκριση με τους ασθενείς που διαγνώστηκαν με υπέρταση μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μέτρησης της αρτηριακής πίεσης, η διάγνωση μετά τη δεύτερη μέτρηση της αυξημένης αρτηριακής πίεσης συσχετίστηκε με χαμηλότερο ποσοστό συνταγογράφησης αντιυπερτασικών φαρμάκων (30,6% έναντι 75,2%, P < .001) και αυξημένο 5ετή σύνθετο κίνδυνο για έμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο ή νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας:
- καθυστέρηση 1 έως 90 ημέρες (HR = 1,04; 95% CI, 0,95-1,13)·
- καθυστέρηση 91 έως 365 ημέρες (HR = 1,11; 95% CI, 1,04-1,19)· και
- καθυστέρηση άνω των 365 ημερών (HR = 1,29; 95% CI, 1,23-1,36).
Οι ασθενείς με καθυστερημένη κλινική διάγνωση υπέρτασης ήταν συχνότερα νεότεροι έναντι μεγαλύτερων σε ηλικία (ηλικία 45-64 ετών: διάμεση καθυστέρηση, 17,5 μήνες· ηλικία 75 ετών: διάμεση καθυστέρηση, 13,4 μήνες· P < .001), γυναίκες έναντι ανδρών (16,6 μήνες έναντι 16,1 μηνών· P < .001) και μη ισπανόφωνη ασιατική ή μαύρη φυλή έναντι λευκής (μη ισπανόφωνοι ασιάτες: διάμεση καθυστέρηση, 18,5 μήνες· μη ισπανόφωνοι μαύροι: διάμεση καθυστέρηση, 17,2 μήνες· μη ισπανόφωνοι λευκοί: διάμεση καθυστέρηση, 16,3 μήνες).
Οι κλινικοί γιατροί μπορεί να διστάζουν να διαγνώσουν τηνυπέρταση με βάση μία μόνο μέτρηση αυξημένης αρτηριακής πίεσης, ιδιαίτερα όταν ανησυχούν για υπέρταση λευκής μπλούζας (δηλαδή, αυξημένη αρτηριακή πίεση που διαπιστώνεται μόνο στο ιατρείο, με φυσιολογικές μετρήσεις είτε στο σπίτι είτε σην 24ωρη καταγραφή) ή για παροδικές αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης. Οι τρέχουσες οδηγίες δίνουν έμφαση στην επιβεβαίωση της επίμονης υπέρτασης πριν από την έναρξη της θεραπείας. Ωστόσο, τα σταθερά χαμηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης αντιυπερτασικών φαρμάκων μεταξύ ασθενών με καθυστερημένες διαγνώσεις υποδηλώνουν ότι η κλινική προσοχή από μόνη της δεν εξηγεί πλήρως τις παρατηρούμενες καθυστερήσεις. Τέλος, παρατηρήθηκαν μεγαλύτερες διαγνωστικές καθυστερήσεις σε νεότερους ενήλικες, γυναίκες και μη ισπανόφωνους μαύρους και μη ισπανόφωνους Ασιάτες ασθενείς, γεγονός που εγείρει την πιθανότητα ότι η έμμεση προκατάληψη, οι διαφορές στην παρουσίαση των συμπτωμάτων ή η μεταβλητότητα στις αλληλεπιδράσεις κλινικού ιατρού-ασθενούς μπορεί να σχετίζονται με ανισότητες στον χρόνο διάγνωσης.
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Παθολόγος Ηρακλής Αβραμόπουλος
Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής Νοσοκομείο Υγεία
Βιβλιογραφία
Lu Y, Brush JE, Kim C, et al. Delayed Hypertension Diagnosis and Its Association With Cardiovascular Treatment and Outcomes. JAMA Netw Open. 2025;8(7):e2520498.
