Οι ηλικιωμένοι με οξεία χολοκυστίτιδα που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση είχαν καλύτερη πορεία από τους ασθενείς που έλαβαν μη χειρουργική θεραπεία, ακόμη και σε μια ομάδα υψηλού κινδύνου.
Για ασθενείς με οξεία χολοκυστίτιδα, συνιστάται η πρώιμη λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση, ακόμη και για εκείνους με συνυπάρχουσες παθήσεις. Ωστόσο, οι ηλικιωμένοι ασθενείς με συννοσηρότητες συχνά υποβάλλονται σε διαδερμική χολοκυστοστομία επειδή οι κλινικοί γιατροί φοβούνται τις χειρουργικές επιπλοκές. Για να αντιμετωπίσουν τέτοιες ανησυχίες, οι ερευνητές συνέκριναν τη χειρουργική θεραπεία έναντι της μη χειρουργικής κατά τη διάρκεια της αρχικής νοσηλείας για 32.000 ασθενείς Medicare στις ΗΠΑ (μέση ηλικία 79 έτη) με πολυνοσηρότητες που προσήλθαν σε τμήματα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) με οξεία χολοκυστίτιδα.
Σε σύγκριση με τις μη χειρουργικές θεραπείες (συμπεριλαμβανομένης της τοποθέτησης χολοκυστοστομίας), η χειρουργική θεραπεία συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερη θνησιμότητα 30 και 90 ημερών (διαφορά κινδύνου, 3% και 4% αντίστοιχα), επανεισαγωγές στα ΤΕΠ 30 και 90 ημερών (RD, 6% και 10% αντίστοιχα) και επανεισαγωγές στο νοσοκομείο 30 και 90 ημερών (RD, 12% και 18% αντίστοιχα). Το κόστος στις 180 ημέρες ήταν επίσης σημαντικά χαμηλότερο για την ομάδα χειρουργικής επέμβασης.
Αυτά τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η χολοκυστεκτομή κατά την αρχική νοσηλεία θα πρέπει να αποτελεί ισχυρή παράμετρο για σχεδόν όλους τους ασθενείς με οξεία χολοκυστίτιδα, ανεξάρτητα από την ηλικία ή τις συννοσηρές παθήσεις. Αυτά τα αποτελέσματα αμφισβητούν την άποψη ότι ορισμένοι ασθενείς είναι «πολύ άρρωστοι» για να υποβληθούν σε χειρουργική θεραπεία για οξεία χολοκυστίτιδα – αν και θα δούμε σπάνιες εξαιρέσεις σε αυτό το γενικό συμπέρασμα.
Βιβλιογραφία
Acker RC et al. Operative vs nonoperative treatment of acute cholecystitis in older adults with multimorbidity. JAMA Surg 2025 Apr 16
