Νέες πρακτικές συμβουλές για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της περικαρδίτιδας από το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας
Η παρούσα δημοσίευση, βασισμένη σε συναίνεση ειδικών, συζητά όλες τις περικαρδιακές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της περικαρδίτιδας, της περικαρδιακής συλλογής, της συμπιεστικής περικαρδίτιδας και των περικαρδιακών μαζών, αλλά εστιάζει κυρίως στην οξεία περικαρδίτιδα. Το έγγραφο προτείνει νέα διαγνωστικά κριτήρια που δίνουν έμφαση στην παρουσία κλασικού πλευριτικού θωρακικού πόνου.
Βασικές Συστάσεις
Διάγνωση:
Οι ασθενείς πρέπει να έχουν πλευριτικό θωρακικό πόνο ή ισοδύναμο. Η διάγνωση πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα επιπλέον εύρημα:
α. Περικαρδιακή τριβή (παρούσα σε λιγότερο από 33% των ασθενών)
β. Αλλαγές στο ηλεκτροκαρδιογράφημα που αποτελούνται από διάχυτη ανάσπαση του διαστήματος ST, κατάσπαση του διαστήματος PR ή και τα δύο (παρούσα σε έως και 60% των ασθενών)
γ. Αύξηση φλεγμονωδών βιοδεικτών, όπως η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη ή η ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων
δ. Νέα ή επιδεινούμενη περικαρδιακή συλλογή (παρούσα σε έως και 60% των ασθενών), όπως παρατηρείται στην καρδιακή απεικόνιση, ειδικά στο υπερηχοκαρδιογράφημα
ε. Περικαρδιακή φλεγμονή στην καρδιακή απεικόνιση, ιδιαίτερα ευρήματα καρδιακής μαγνητικής τομογραφίας με όψιμη ενίσχυση με γαδολίνιο ή οίδημα
Αντιμετώπιση:
Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να επικεντρωθούν στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην πρόληψη των επιπλοκών.
α. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι η κολχικίνη συν ένα άλλο αντιφλεγμονώδες για 3 μήνες μετά την πρώτη προσβολή και για τουλάχιστον 6 μήνες μετά την πρώτη υποτροπή. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή η ασπιρίνη θα πρέπει να ξεκινούν σε υψηλή δόση και να μειώνονται σταδιακά μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων και την ομαλοποίηση των φλεγμονωδών δεικτών. Ένας ταυτόχρονος αναστολέας αντλίας πρωτονίων ή αναστολέας H2 χορηγείται συχνά για γαστρική προστασία.
β. Επειδή οι αυξήσεις της καρδιακής συχνότητας μπορούν να επιδεινώσουν την περικαρδιακή φλεγμονή, ο περιορισμός της άσκησης (μέγιστος καρδιακός ρυθμός με σωματική δραστηριότητα, <100 παλμοί/λεπτό) είναι σημαντικός για τουλάχιστον 1 μήνα μέχρι την κλινική ύφεση.
γ. Για ασθενείς με αυτοάνοση περικαρδίτιδα, οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την υποκείμενη αυτοάνοση πάθηση.
Αυτό το πολύ πρακτικό έγγραφο προσφέρει ένα εξαιρετικό πλαίσιο για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της περικαρδίτιδας. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η θεραπεία με κολχικίνη παραμένει βασικό στοιχείο της θεραπείας. Αυτές οι σαφώς καθορισμένες συστάσεις θα κάνουν ακόμη πιο εύκολη τη φροντίδα των ασθενών μας με περικαρδιακές παθήσεις.
Βιβλιογραφία
Wang TKM et al. 2025 Concise Clinical Guidance: An ACC expert consensus statement on the diagnosis and management of pericarditis: A report of the American College of Cardiology Solution Set Oversight Committee. J Am Coll Cardiol 2025 Jul 31
