Σε όσους ενήλικες ο δείκτης μάζας σώματος ήταν αυξημένος σε επίπεδα παχυσαρκίας υπήρχε αυξημένη μάζα λίπους σε πρόσφατη μελέτη.
Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) είναι μια τιμή που προκύπτει από τη μάζα (βάρος) και το ύψος ενός ατόμου. Ο ΔΜΣ ορίζεται ως η σωματική μάζα διαιρούμενη με το τετράγωνο του ύψους του σώματος και εκφράζεται σε μονάδες kg/m2, που προκύπτει από τη μάζα σε κιλά (kg) και το ύψος σε μέτρα (m). Έτσι, ένας άνθρωπος με βάρος 100 κιλά και ύψος 2 μέτρα έχει ΔΜΣ: 100/22 = 25 kg/m2.
Οι κύριες κατηγορίες ΔΜΣ ενηλίκων είναι
- το λιποβαρές (κάτω από 18,5 kg/m2),
- το φυσιολογικό βάρος (18,5 έως 24,9),
- το αυξημένο βάρος (25 έως 29,9) και
- η παχυσαρκία (30 ή περισσότερο).
Το μειονέκτημά του είναι ότι δεν κάνει διάκριση μεταξύ λιπώδους μάζας και μυϊκής ή οστικής μάζας, γεγονός που οδηγεί ορισμένους να αμφισβητήσουν τη χρήση του ως μέτρο της παχυσαρκίας. Ένας μυώδης άνθρωπος μπορί να δείχνει ψευδώς ότι έχει ΔΜΣ σε επίπεδα παχυσαρκίας. Η μέρηση του λίπους θεωρείται ένας πιο ακριβής δείκτης, αλλά είναι λιγότερο εύκολη επειδή περιλαμβάνει μετρήσεις περιφέρειας μέσης ή σαρώσεις απορρόφησης ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (DEXA).
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα έρευνας υγείας του 2017-2018 για να αξιολογήσουν τη συμφωνία του ΔΜΣ με την ύπαρξη παχυσαρκίας σε 2.225 ενήλικες (μέση ηλικία 39 έτη) που είχαν υποβληθεί σε ανθρωπομετρικές μετρήσεις και μετρήσεις DEXA. Η παχυσαρκία, όπως μετρήθηκε με τον ΔΜΣ, ορίστηκε ως ≥30 kg/m2 (ή ≥27,5 kg/m2 σε μη ισπανόφωνους Ασιάτες συμμετέχοντες). Χρησιμοποιήθηκαν τυποποιημένα κριτήρια για την παχυσαρκία, όπως προσδιορίστηκε από την περιφέρεια της μέσης (π.χ., ≥102 cm για άνδρες εκτός από τους μη ισπανόφωνους Ασιάτες) και τη σάρωση DEXA (π.χ., ≥35% σωματικό λίπος στις γυναίκες).
Το ποσοστό παχυσαρκίας ήταν 39,7% με βάση τον ΔΜΣ και 39,1% με βάση την μέτρηση λίπους. Μεταξύ των συμμετεχόντων με παχυσαρκία με βάση τον ΔΜΣ, το 98% είχε επίσης αυξημένο λίπος. Με άλλα λόγια, ουσιαστικά τα ίδια άτομα θεωρήθηκαν παχύσαρκα και με τα δύο κριτήρια. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια σε όλες τις ηλικιακές, φυλετικές, εθνοτικές και φυλοομάδες.
Αυτά τα αποτελέσματα έρχονται σε αντίθεση με την ανησυχία ότι ο ΔΜΣ μπορεί να χαρακτηρίσει τους ασθενείς ακατάλληλα ως παχύσαρκους λόγω της μη λιπαρής μάζας τους. Αν και ορισμένοι ειδικοί πληθυσμοί, όπως οι αθλητές, μπορεί να χρειάζονται ειδικές αξιολογήσεις, η προσπάθεια και το πιθανό κόστος της μέτρησης της περιφέρειας της μέσης ή της εκτέλεσης σάρωσης DEXA φαίνεται να είναι περιττά στην καθημερινή πρακτική.
Βιβλιογραφία
Aryee EK et al. Prevalence of obesity with and without confirmation of excess adiposity among US adults. JAMA 2025 Apr 17.
