Η ορφοργλιπρόνη (orfoglipron), ένα νέο από του στόματος χορηγούμενο GLP-1 ανάλογο, ήταν ανώτερη από τη δαπαγλιφλοζίνη στη μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 που δεν ρυθμίζονταν επαρκώς με μετφορμίνη και ανώτερη από το εικονικό φάρμακο σε ενήλικες που λάμβαναν ινσουλίνη glargine.
Η ορφοργλιπρόνη (Eli Lilly) πέτυχε τα κύρια τελικά σημεία της στη μελέτη ACHIEVE-2 σε 962 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 των οποίων η HbA1c δεν ρυθμιζόταν επαρκώς με μετφορμίνη (μέση HbA1c κατά την έναρξη 8,1%) και στη μελέτη ACHIEVE-5 σε 546 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 των οποίων η HbA1c δεν ρυθμιζόταν επαρκώς παρά το γεγονός ότι λάμβαναν τιτλοποιημένη ινσουλίνη glargine (Lantus, Sanofi) με ή χωρίς μετφορμίνη ή/και έναν αναστολέα SGLT2 (μέση HbA1c κατά την έναρξη 8,5%).
Στη μελέτη ACHIEVE-2, μεταξύ της έναρξης και των 40 εβδομάδων, σύμφωνα με την εκτίμηση αποτελεσματικότητας, η HbA1c μειώθηκε κατά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες σε ασθενείς που έλαβαν ορφοργλιπρόνη 3 mg, κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες σε ασθενείς που έλαβαν ορφοργλιπρόνη 12 mg, κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες σε ασθενείς που έλαβαν ορφοργλιπρόνη 36 mg και κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε ασθενείς που έλαβαν δαπαγλιφλοζίνη (Farxiga, AstraZeneca) 10 mg. Σύμφωνα με την εκτίμηση του θεραπευτικού σχήματος, οι μειώσεις ήταν 1,2 ποσοστιαίες μονάδες, 1,5 ποσοστιαίες μονάδες, 1,6 ποσοστιαίες μονάδες και 0,8 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα.
Στην ACHIEVE-5, μεταξύ της αρχικής δόσης και των 40 εβδομάδων, η HbA1c μειώθηκε κατά 1,5 ποσοστιαίες μονάδες σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε ορφοργλιπρόνη 3 mg, κατά 2,1 ποσοστιαίες μονάδες σε αυτούς στους οποίους χορηγήθηκε ορφοργλιπρόνη 12 mg, κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες σε αυτούς που χορηγήθηκε ορφοργλιπρόνη 36 mg και κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε αυτούς που χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, ενώ σύμφωνα με την εκτίμηση του θεραπευτικού σχήματος, η HbA1c μειώθηκε κατά 1,6 ποσοστιαίες μονάδες, 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, 1,8 ποσοστιαίες μονάδες και 0,8 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα.
Τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας και το συνολικό προφίλ ασφάλειας και ανεκτικότητας της ορφοργλιπρόνης ήταν σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες του φαρμάκου, ενώ οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονταν με το γαστρεντερικό και ήταν ήπιες έως μέτριες. Η εταιρεία δήλωσε ότι δεν παρατηρήθηκαν ανησυχίες για την ηπατική ασφάλεια.
Η ορφοργλιπρόνη έχει πλέον επιδείξει ανωτερότητα έναντι δύο δραστικών φαρμάκων σύγκρισης σε κλινικές μελέτες για τον διαβήτη τύπου 2. Στην ACHIEVE-2, η ορφοργλιπρόνη ξεπέρασε τη δαπαγλιφλοζίνη, μια συνήθως χρησιμοποιούμενη θεραπεία SGLT2, και στην ACHIEVE-3, έδειξε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από την από του στόματος σεμαγλουτίδη. Τα ευρήματα από την ACHIEVE-5 προσθέτουν σε αυτή τη δυναμική, δείχνοντας σημαντική μείωση της A1c και απώλεια βάρους όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τιτλοποιημένη βασική ινσουλίνη. Συνολικά, αυτά τα αποτελέσματα ενισχύουν τη δυνατότητα της ορφοργλιπρόνης να γίνει ένα νέο πρότυπο φροντίδας για άτομα που ζουν με διαβήτη τύπου 2. Από τις υπόλοιπες μελέτες του προγράμματος ACHIEVE, στην ACHIEVE-1, η ορφοργλιπρόνη συσχετίστηκε με απώλεια έως και 12,4% του σωματικού βάρους στις 72 εβδομάδες, και τα αποτελέσματα της ACHIEVE-4, μιας μελέτης που συγκρίνει την ορφοργλιπρόνη και την ινσουλίνη glargine για ασθενείς με διαβήτη και υπερβολικό βάρος ή παχυσαρκία με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, αναμένονται το πρώτο τρίμηνο του 2026.
Η ορφοργλιπρόνη δεν έχει ακόμη εγκριθεί για εμπορική χρήση. Η Lilly δήλωσε στην ανακοίνωση ότι σχεδιάζει να υποβάλει αίτηση για ένδειξη παχυσαρκίας έως το τέλος του 2025 και για ένδειξη διαβήτη το 2026.
Πηγή
Lilly’s oral GLP-1, orforglipron, demonstrated superior glycemic control in two successful Phase 3 trials, reconfirming its potential as a foundational treatment in type 2 diabetes
Leave a Reply