Medweb ιατρικές υπηρεσίες

10 Ιανουαρίου 2004
Τα ελαφρά τσιγάρα δε μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονος
Υπάρχει η αντίληψη ότι το κάπνισμα τσιγάρων με χαμηλή περιεκτικότητα σε πίσσα μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονος. Μία μελέτη όμως από τις ΗΠΑ καταρρίπτει αυτό το μύθο. Στη μελέτη συμμετείχαν 940.000 άτομα επί 6 έτη. Το συμπέρασμα ήταν ότι μόνο όσοι κόβουν το κάπνισμα ή όσοι δεν καπνίζουν έχουν μικρότερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονος. Αντίθετα, για τους καπνιστές ο κίνδυνος είναι υψηλός και μάλιστα ο ίδιος για όλους είτε καπνίζουν τσιγάρα με πολύ χαμηλή (< 7 mg) είτε με χαμηλή (8-14 mg) είτε με μέση (15 - 21 mg) περιεκτικότητα σε πίσσα. Τέλος, όσοι καπνίζουν άφιλτρα τσιγάρα (τα οποία ως εκ τούτου έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πίσσα, δηλ. > 22 mg), έχουν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο για τον συγκεκριμένο καρκίνο.

8 Ιανουαρίου 2004
Η χαμηλή δόση ασπιρίνης προλαμβάνει τα θρομβωτικά επεισόδια στους πάσχοντες από ιδιοπαθή πολυκυτταραιμία

8 Ιανουαρίου 2004
Η ιντερφερόνη γάμμα δεν βοηθά τους ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση

6 Ιανουαρίου 2004 ΔΙΑΒΗΤΗΣ
Ο καφές μειώνει την πιθανότητα σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Σε 41.934 άνδρες και 84.276 γυναίκες που παρακολουθήθηκαν επί 12 και 18 έτη αντιστοίχως, διεπιστώθη ότι η κατανάλωση καφέ (με καφεϊνη) μειώνει την εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Αυτό το αποτέλεσμα συμφωνεί με μία άλλη πρόσφατη μελέτη που είχε πραγματοποιηθεί στη Γερμανία, αλλά στην οποία δεν είχε διασαφηνισθεί αν επρόκειτο για καφέ με καφεϊνη ή ντεκαφεϊνέ.

3 Ιανουαρίου 2004
Η χαμηλή δόση ακτινοβολίας στην βρεφική ηλικία μπορεί να επηρεάσει τη μετέπειτα νοητική ικανότητα
Η μελέτη αυτή έγινε στη Σουηδία και συμπεριέλαβε 3094 άνδρες, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε χαμηλή δόση ακτινοβολίας, σε ηλικία μικρότερη των 18 μηνών, λόγω αιμαγγειώματος δέρματος. Στα άτομα αυτά είχε χορηγηθεί ακτινοβολία στον εγκέφαλο σε χαμηλή δόση κατά τα έτη 1930 - 1959 και τώρα εξετάσθηκαν οι επιδόσεις τους στο Λύκειο, όπως επίσης και σε ορισμένες νοητικές εξετάσεις. Διαπιστώθηκε μία αρνητική συσχέτιση, η οποία ήταν στατιστικά σημαντική, μεταξύ της δόσης της ακτινοβολίας και της νοητικής ικανότητας σ' αυτά τα άτομα.

1 Ιανουαρίου 2004 ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ
Ποιοί είναι οι παράγοντες κινδύνου για εξωπνευμονική φυματίωση;
Το ποσοστό εξωπνευμονικής φυματίωσης έχει αυξηθεί στο 20% μεταξύ των ασθενών με φυματίωση. Σε 705 ασθενείς με φυματίωση στο Arkansas των ΗΠΑ οι 85 είχαν εξωπνευμονική φυματίωση και οι 620 πνευμονική. Σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο για εξωπνευμονική εντόπιση της νόσου είχαν οι μαύροι, οι γυναίκες και τα HIV-θετικά άτομα.

1 Ιανουαρίου 2004 ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ
Στην οξεία μέση ωτίτιδα τα συμπτώματα και σημεία της νόσου δε μπορούν να υποδείξουν τον παθογόνο μικροοργανισμό
Εάν μπορούσαμε να συμπεράνουμε ποιό είναι το παθογόνο με βάση τα συμπτώματα και τα ευρήματα της οξείας ωτίτιδας τότε θα απλοποιείτο η επιλογή του κατάλληλου αντιμικροβιακού. Γι' αυτό το λόγο 831 παιδιά στη Φινλανδία συμμετείχαν σ' αυτή τη μελέτη. Σε περίπτωση που παρουσιαζόταν οξεία μέση ωτίτιδα τότε γινόταν μυριγγοτομή και καλλιέργεια του υγρού ενώ παράλληλα κατεγράφοντο τα συμπτώματα και τα ευρήματα. Τα συχνότερα παθογόνα ήταν ο πνευμονιόκοκκος, η Moraxella Catarrhalis και ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας. Οι πιο βαρειές ωτίτιδες οφείλοντο στον πνευμονιόκοκκο ενώ ο αιμόφιλος συνήθως προκαλούσε και εκδηλώσεις από τους οφθαλμούς. Παρ' όλα αυτά δεν ήταν δυνατό να καθορισθεί με ακρίβεια το παθογόνο με βάση την κλινική εικόνα.

1 Ιανουαρίου 2004 ΔΙΑΒΗΤΗΣ
Δύο μελέτες δείχνουν ότι η αυξημένη λήψη μαγνησίου μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2
Η πρώτη είναι η WHS (Women's Health Study), στην οποία φάνηκε ότι η αυξημένη λήψη μαγνησίου προστατεύει από διαβήτη τύπου 2 ειδικά τις υπέρβαρες γυναίκες. Στη δεύτερη μελέτη συμμετείχαν 85.060 γυναίκες και 42.872 άνδρες μη διαβητικοί. Σ' αυτή φάνηκε ότι η αυξημένη λήψη μαγνησίου μειώνει τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2. Ποιές τροφές περιέχουν αυξημένο μαγνήσιο; Τα ολικά σιτηρά, οι ξηροί καρποί και τα πράσινα λαχανικά που έχουν φύλλα.

1 Ιανουαρίου 2004 ΔΙΑΒΗΤΗΣ
Η ρύθμιση των διαβητικών ασθενών στις ΗΠΑ χειροτέρεψε από το 1988 έως το 2000
Αυτό φάνηκε από τη σύγκριση της NHANES (Εθνική μελέτη της υγείας και της διατροφής) μεταξύ του 1988 και του 2000 σε διαβητικούς τύπου 2. Συγκεκριμένα, η θεραπεία με δίαιτα μόνο μειώθηκε από 27.4% σε 20.2%, η χορήγηση ινσουλίνης μειώθηκε από 24.2% σε 16.4% και η θεραπεία με μόνο αντιδιαβητικά δισκία αυξήθηκε από 45.4% σε 52.5%. Ο συνδυασμός αντιδιαβητικών δισκίων και ινσουλίνης αυξήθηκε από 3.1% σε 11%. Το ποσοστό των ρυθμισμένων διαβητικών ασθενών (δηλ. με γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη < 7.0%) μειώθηκε από 44.5% σε 35.8%. Αυτή η μείωση ίσως οδηγήσει σε αυξημένη συχνότητα μικρο- και μακρο-αγγειακών επιπλοκών του διαβήτη και γι' αυτό η θεραπεία των διαβητικών θα πρέπει να είναι έγκαιρη και πιο επιθετική.

1 Ιανουαρίου 2004 ΥΠΕΡΤΑΣΗ
Η ρύθμιση των υπερτασικών είναι πολύ καλύτερη στις ΗΠΑ και τον Καναδά απ' ό,τι στην Ευρώπη
Σ' αυτή τη μελέτη έγινε μία σύγκριση της θεραπείας της υπέρτασης στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Γερμανία, την Αγγλία, τη Σουηδία, την Ιταλία και την Ισπανία. Ρυθμισμένη αρτηριακή πίεση (δηλ. κάτω του 140/90 mmHg) είχαν το 29% των υπερτασικών στις ΗΠΑ, το 17% στον Καναδά και λιγότερο από 10% στην Ευρώπη. Η μελέτη αυτή εκτός της σύγκρισης, μας υπενθυμίζει πόσο αρρύθμιστοι είναι οι υπερτασικοί ασθενείς παρά την αντιϋπερτασική αγωγή που λαμβάνουν.

1 Ιανουρίου 2004 ΥΠΕΡΤΑΣΗ
Η χλωροθαλιδόνη είναι πιό δραστική από την υδροχλωροθειαζίδη
Τα θειαζιδικά διουρητικά θα πρέπει να χορηγούνται στους περισσότερους υπερτασικούς, σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες. Δύο φάρμακα αυτής της κατηγορίας που συνήθως θεωρούμε ως ισοδύναμα είναι η υδροχλωροθειαζίδη και η χλωροθαλιδόνη. Είναι όμως πράγματι ισοδύναμα ως προς τη αντιϋπερτασική δράση και τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου; Σε μία μετα-ανάλυση φάνηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Η χλωροθαλιδόνη είναι 1,5 έως 2,0 φορές πιό ισχυρή από την υδροχλωροθειαζίδη και επίσης έχει αρκετά μεγαλύτερη διάρκεια δράσης.

1 Ιανουρίου 2004 ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ
Ένα χάπι βαλασυκλοβίρης ημερησίως μειώνει την πιθανότητα μετάδοσης του έρπητα των γεννητικών οργάνων
Είναι γνωστό ότι τα νουκλεοσιδικά ανάλογα, όπως η βαλασυκλοβίρη, καταστέλλουν τον αποικισμό των γεννητικών οργάνων από τον ιό του απλού έρπητα τύπου 2. Σε 1484 ζεύγη που συμμετείχαν σ' αυτή τη μελέτη επί 8 μήνες, φάνηκε ότι η χορήγηση 500 mg βαλασυκλοβίρης ημερησίως στον πάσχοντα από έρπητα σύντροφο, μείωσε τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου στον άλλο σύντροφο.

Δεκέμβριος 2003 ΥΠΕΡΤΑΣΗ
Ένα νέο αντιϋπερτασικό φάρμακο: αλισκιρένη, αναστολέας της ρενίνης
Η αναστολή του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης είναι γνωστό ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση. Μία νέα κατηγορία αντιϋπερτασικών δρα με αυτό το μηχανισμό και συγκεκριμένα με απ' ευθείας αναστολή της ρενίνης και κατά συνέπεια της αγγειοτενσίνης Ι και ΙΙ. Ο πρώτος εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας είναι η αλισκιρένη, η οποία χορηγείται από του στόματος. Έγινε σύγκρισή της με τη λοσαρτάνη σε 226 υπερτασικούς επί 4 εβδομάδες. Η αλισκιρένη σε δόση 75, 150 και 300 mg ήταν καλά ανεκτή και είχε ισοδύναμη αντιϋπερτασική δράση με 100 mg λοσαρτάνης. Απομένει να ερευνηθεί αν οι αναστολείς της ρενίνης μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο ισάξια με τους αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και τους αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης.

15 Ιανουαρίου 2005
Πρακτικές κατευθυντήριες οδηγίες για την υπέρταση από την Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Υπέρτασης

28 Μαρτίου 2006
Οι νέες οδηγίες του 2006 γιά το σακχαρώδη διαβήτη από το American Diabetes Association

1 Δεκεμβρίου 2003
Οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες για την υπέρταση από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των Η.Π.Α. σε πλήρη μορφή
Το Μάιο του 2003 είχε ανακοινωθεί η περίληψη των νέων κατευθυντήριων οδηγιών για την πρόληψη, διάγνωση, εκτίμηση και αντιμετώπιση της υπέρτασης. Αυτό το μήνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Hypertension η πλήρης μορφή των οδηγιών που καταλαμβάνει έκταση 48 σελίδων.

3 Νοεμβρίου 2003
Οι νεώτερες οδηγίες για την αντιμετώπιση της πνευμονίας της κοινότητας
Οι προηγούμενες οδηγίες από την Εταιρεία Λοιμώξεων των ΗΠΑ (IDSA, Infectious Diseases Society of America) είχαν δημοσιευθεί το 1998 και το 2000. Λόγω της εξελισσόμενης αντοχής των μικροοργανισμών, της εμφάνισης του SARS και των νέων αντιμικροβιακών που κυκλοφόρησαν, θεωρήθηκε αναγκαία η δημοσίευση νέων οδηγιών στις 3 Νοεμβρίου 2003.